Alinea 19 Centrale Raad van Beroep 26 oktober 2012

1.4. De Centrale Raad van Beroep (CRvB) heeft in hoger beroep beslist dat verweerder de aanvraag van 8 augustus 2008 op goede gronden heeft afgewezen. Omtrent het beroep van eiseres op schending van artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en fundamentele vrijheden (EVRM), heeft de CRvB overwogen dat eiseres toendertijd weliswaar slechts een beperkt gezinsleven kon uitoefenen omdat zij vanwege haar verblijfsstatus geen middelen had om met haar kinderen in een huis te wonen, maar dat niettemin niet kan worden gezegd dat door de weigering van verweerder om aan eiseres de door haar gewenste maatschappelijke opvang aan te bieden, de normale ontwikkeling van het privé- en gezinsleven van eisers en de kinderen onmogelijk werd gemaakt. De CRvB heeft hierbij van belang geacht dat eiseres het gezag heeft over haar kinderen en dat toen dagelijks langdurig contact met hen had zodat zij een - zij het beperkt - gezinsleven met haar kinderen kon voeren. Volgens de CRvB is daardoor geen sprake van een zodanige aantasting van de “very essence” van het EVRM dat dit zou moeten leiden tot de positieve verplichting van de staat om maatschappelijke opvang te bieden. Naar het oordeel van de CRvB kon in die omstandigheden in redelijkheid niet worden volgehouden dat de weigering van maatschappelijke opvang op grond van de verblijfsstatus van eiseres geen blijk gaf van een “fair balance” tussen de publieke belangen betrokken bij de weigering van bijstand en de particuliere belangen van eiseres. Naar het oordeel van de CRvB was in die situatie dan ook geen sprake van een ongerechtvaardige schending van artikel 8 van het EVRM (zie de uitspraak van 15 april 2010 te vinden op www.rechtspraak.nl onder LJ-nummer BM3583).”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3065bc128247a215e260788b0aad3ad1efe4f5ded3ad309032b9b2ec535e931 | shasum -a 256