Alinea 16 Centrale Raad van Beroep 23 november 2012

2. De rechtbank heeft het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Het Uwv is volgens de rechtbank terecht uitgegaan van het loon dat appellante in de referteperiode daadwerkelijk heeft genoten en door de werkgever als premieplichtig loon is opgegeven, en dit bij zijn dagloonberekening betrokken. De rechtbank heeft overwogen dat in verband met de uitvoering van de Wet administratieve lastenverlichting en vereenvoudiging in socialeverzekeringswetten (Walvis) een belangrijke vereenvoudiging van de dagloonregels is gerealiseerd. Het Besluit dagloonregels werknemersverzekeringen (Besluit) regelt met ingang van 29 december 2005 een nieuwe dagloonsystematiek, waarin het dagloon uitdrukkelijk wordt gebaseerd op het in een referteperiode genoten loon. Daarom is niet langer bepalend wat het rechtens geldend loon in het refertejaar is. Het loon wordt toegerekend aan het aangiftetijdvak, waarin het volgens de opgave van de werkgever is betaald. Dit geldt naar het oordeel van de rechtbank ook voor na- of terugbetalingen in de referteperiode. De regelgever heeft in het Besluit voor een aantal specifieke gevallen bijzondere bepalingen opgenomen om te voorkomen dat toepassing van deze hoofdregel leidt tot onwenselijke uitkomsten. In het Besluit zijn geen bijzondere bepalingen opgenomen voor de situatie waarin in de referteperiode eerder teveel of te weinig genoten loon in mindering wordt gebracht of wordt bijgeteld. De rechtbank is niet gebleken dat de vaststelling van het dagloon waarnaar de WW-uitkering is berekend niet in overeenstemming met artikel 45 van de WW en artikel 2 van het Besluit heeft plaatsgevonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8ca5df7500cfaa656e59afb2c7bee1bca4366ca358108315e24939771a8ac909 | shasum -a 256