Onder 3.1. Centrale Raad van Beroep 16 juli 2013

Appellante heeft, samengevat, het volgende aangevoerd. Aangezien het college bij de beslissing van 3 september 2010 alsnog heeft beslist op het bezwaarschrift van 3 maart 2010, is de beslissing van 4 maart 2010 niet aan te merken als een weigering op dat bezwaarschrift te beslissen. Met de beslissing van 3 september 2010 is het college tegemoet gekomen aan het beroep. Gelet op de gemeentelijke richtlijn B117 had uiterlijk op 28 februari 2010 een voorschot op de bankrekening van appellante moeten staan. Deze richtlijn is te kwalificeren als buitenwettelijk begunstigend beleid. Het rechtszekerheidsbeginsel vereist dat tegen het onjuist toepassen van het gemeentelijk beleid altijd rechtsmiddelen openstaan. Gelet op de in artikel 8:69, eerste lid, van de Awb neergelegde verplichting voor de bestuursrechter om de rechtsgronden aan te vullen, dient de Raad te beschikken over het volledige beleid ten aanzien van voorschotverlening en, voor zover nodig, dit beleid bij het college op te vragen. Voorts heeft appellante de Raad verzocht het appelverbod te doorbreken ten aanzien van de bij de aangevallen uitspraak 2 uitgesproken proceskostenveroordeling. Zij heeft er hierbij op gewezen dat zij de rechter die de aangevallen uitspraak 2 heeft gewezen in drie latere beroepszaken succesvol heeft gewraakt en dat vooringenomenheid van deze rechter of anderszins bedenkelijke overwegingen ten grondslag liggen aan een te lage proceskostenvergoeding voor het verzet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/77ea079e5ee0d63af37f935f90a970e7ee16ba01ce768fa7ec7be3d8042b9a04 | shasum -a 256