Alinea 27 Centrale Raad van Beroep 26 februari 2013

4.4. De grond dat de toepassing van de schoolverlaterskorting in strijd is met het in artikel 1 van de Grondwet en de artikelen 14 EVRM en 26 IVBPR neergelegde discriminatieverbod slaagt niet. Aangevoerd is dat sprake is van ongelijke behandeling omdat niet bij alle WIJ-gerechtigden de hoogte van het tevoren ontvangen inkomen van belang is bij het bepalen van de hoogte van de inkomensvoorziening op grond van de WIJ. In zoverre worden ex-studenten anders behandeld dan andere jongeren die niet recent een studie hebben beëindigd. Daarbij is een vergelijking gemaakt met iemand die enige tijd zwervend is geweest zonder inkomen te hebben ontvangen, of iemand die voor een gering aantal uren heeft gewerkt en daardoor een inkomen ontving dat lager is dan de bijstandsnorm. In die gevallen wordt de inkomensvoorziening niet verlaagd met 25% van het netto-minimumloon. Er is hier evenwel geen sprake van ongelijke behandeling van gelijke gevallen, reeds omdat studenten niet in een gelijke positie verkeren als niet-studenten. Daarbij is van belang dat een student doorgaans niet de mogelijkheid heeft om door middel van inkomen uit arbeid in zijn levensonderhoud te voorzien en daardoor is aangewezen op studiefinanciering, waarbij het normbedrag lager is dan de bijstandsnorm. Het volgen van een studie is een vrijwillige keuze en kan worden gezien als een investering in de toekomst, waarbij een tijdelijk lager inkomen wordt geaccepteerd. Dat de wetgever in artikel 33 van de WIJ heeft gekozen voor een aparte regeling voor deze specifieke groep, kan daarom niet als strijdig met het in de Grondwet en internationale verdragen genoemde discriminatieverbod worden aangemerkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d7967466bf65388ffa5caa9314726da390660f19ce1b07429701fe675d933069 | shasum -a 256