Onder 4.3. Centrale Raad van Beroep 10 juni 2014

Appellant heeft in bezwaar aangevoerd dat, toen hij op 4 augustus 2011 in detentie kwam, gelijk aan het college heeft doorgegeven dat en waar hij gedetineerd was. Daarmee heeft hij ook doorgegeven dat geen post meer gezonden moet worden naar het uitkeringsadres omdat hij daar op dat moment niet meer verbleef. Het college ontkent dat het door appellant is geïnformeerd over de detentie en heeft aangevoerd dat die informatie via de Sociale Recherche is binnengekomen. Tijdens de hoorzitting heeft de gemachtigde van appellant verklaard dat appellant vanuit de gevangenis heeft gebeld met de gemeente, maar dat hij niet meer weet met wie en wanneer hij heeft gebeld. Gelet op deze omstandigheden moet worden geoordeeld dat appellant niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij het college in augustus 2011 heeft geïnformeerd over zijn detentie en het adres waar hij bereikbaar is. Evenmin heeft appellant aannemelijk gemaakt dat hij het college of de afdeling Werk en Inkomen van de gemeente Terneuzen toen heeft verzocht de voor hem bestemde brieven naar dat adres te sturen. Het standpunt dat appellant de eerste periode van zijn detentie geen contact kon maken met de buitenwereld leidt niet tot een ander oordeel, reeds omdat dit standpunt haaks staat op de stelling van appellant dat hij de gemeente onmiddellijk telefonisch heeft geïnformeerd over zijn verblijf in detentie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4dbc8ea304917297d9bd888b67a6f3eec22981f3d5a0a8ec195efa8cbb36efc7 | shasum -a 256