Onder 2. Centrale Raad van Beroep 4 juni 2014

Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van betrokkene tegen het bestreden besluit gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat aan betrokkene maatschappelijke opvang in de zin van artikel 1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wmo moet worden verleend met inachtneming van zijn medische situatie. Daartoe heeft de rechtbank overwogen dat uit de medische stukken genoegzaam blijkt dat de fysieke en psychische gezondheid van betrokkene substantieel wordt bedreigd indien hij verstoken blijft van opvang. Betrokkene behoort tot de categorie van kwetsbare personen die gezien artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) in het bijzonder recht hebben op bescherming van hun privé- en gezinsleven. Bij de wijze waarop aan artikel 8 van het EVRM recht moet worden gedaan dient de beperkte doelstelling van de WWB voorop te staan. Betrokkene heeft daardoor geen recht op bijstand. Aan betrokkene dient echter wel opvang op grond van de Wmo te worden verleend, zolang niet vaststaat dat hij Nederland daadwerkelijk kan verlaten. Aangezien betrokkene geen recht heeft op opvang in het kader van de Regeling verstrekkingen asielzoekers en andere categorieën vreemdelingen 2005 (Rva 2005) kan de Wet Centraal Orgaan opvang asielzoekers (Wet COa) niet worden aangemerkt als een voorliggende voorziening in de zin van artikel 2 van de Wmo.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fc041f43f9942c0784bdbdba30e25d6a564214e68c4651ad45eb262516fc506f | shasum -a 256