Alinea 43 Centrale Raad van Beroep 4 juni 2014

5.2.5. Anders dan het Uwv van opvatting is, volgt naar het oordeel van de Raad uit de rapporten van Visser en Colon niet dat zij betrokkene ernstig psychotisch vonden louter op grond van haar presentatie. Weliswaar uitte Visser zijn twijfel dat er geen duidelijke oorzaken voor de psychose zijn te vinden, maar dit heeft niet geleid tot een wijziging van zijn diagnosestelling. Ook de opeenvolgende verzekeringsartsen en Colon, die kennisnamen van deze overwegingen van Visser, zagen geen aanleiding voor twijfel aan de vaststelling van de diagnose of nader onderzoek. De Raad merkt hierbij nog op dat anders dan Lemmers in zijn rapport van 26 september 2011 overweegt, niet gezegd kan worden dat de destijds aangenomen belastbaarheid voor een belangrijk deel gebaseerd is op de informatie van Gülsaçan, aangezien deze informatie niet in het dossier aanwezig is. Wel blijkt uit de verzekeringsgeneeskundige rapporten dat in 1996 en 1997 inlichtingen zijn verkregen van de destijds behandelend psychiater Franssen en dat informatie beschikbaar was van de huisarts. Naar het oordeel van de Raad wijzen ook de bevindingen van Visser en Colon en de mede op grond daarvan getrokken conclusies van de verzekeringsartsen ten aanzien van de belastbaarheid van betrokkene er niet op dat betrokkene vanaf april 1997 een psychiatrische ziekte heeft voorgewend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/76fe6ad3bab488693c893fb3475e4111465f0a49f1c23fe7fbeb87d280cb9bf2 | shasum -a 256