Onder 4.2. Centrale Raad van Beroep 4 december 2014

Het standpunt van appellant dat betrokkene onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht is gebaseerd op de conclusies in het rapport van de arbeidsdeskundige van 13 juli 2011 en in de bezwaarfase op het rapport van de bezwaararbeidsdeskundige van 11 november 2011. De arbeidsdeskundige heeft geconcludeerd dat werknemer, na zijn ziekmelding op 5 oktober 2009, tot 21 mei 2011 bij betrokkene gedurende 40 uur per week tegen een aangepaste loonwaarde werkzaam is geweest. Na een arbeidskundig advies op basis van een door Wibbens ingesteld onderzoek is het werk van werknemer verdeeld naar 20 uren per week in aangepast eigen werk en de andere 20 uren per week gericht op re-integratie in het tweede spoor. Volgens de arbeidsdeskundige zijn de re-integratie-inspanningen van betrokkene onvoldoende, omdat werknemer zoals voorheen meer, te weten 40 uren per week, en duurzaam gere-integreerd kan worden in aangepast werk in het bedrijf van betrokkene. De bezwaararbeidsdeskundige heeft het standpunt onderschreven dat betrokkene op adequate wijze gedurende anderhalf jaar invulling aan zijn re-integratieverplichtingen heeft gegeven, maar dat ten onrechte na het advies van de externe arbeidsdeskundige is gekozen voor een mix van het eerste en het tweede spoor, terwijl het eerste spoor het beste perspectief lijkt te bieden. Ook hij concludeert dat de re-integratie-inspanningen van betrokkene onvoldoende zijn geweest en dat de loondoorbetalingsverplichting terecht is opgelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/96214d21d85128e40af77e69def5c07453d6a403b71ca9b1cbd7e6b38078de0c | shasum -a 256