Onder 1.9. Centrale Raad van Beroep 29 januari 2015

In een gesprek op 21 juli 2011 tussen H, de personeelsadviseur (J) en appellant is vastgesteld dat het helaas nog niet is gelukt om een andere werkkring te vinden en is bekeken welke keuze in het vervolgtraject moet worden gemaakt. Daarbij zijn twee ontslagvarianten van het college besproken. In de eerste variant zou appellant gebruik maken van zijn levensloopregeling, de gemeente binnen de fiscale grenzen een bedrag storten als aanvulling op zijn keuzepensioen en appellant na de periode van levensloopverlof gebruik maken van zijn prepensioen. In de tweede variant zou appellant bij POSG in dienst treden, met 62 jaar en negen maanden met prepensioen gaan, 70% van zijn huidige salaris ontvangen en bij het vinden van ander werk 120% van zijn huidig salaris gaan ontvangen. Beide varianten zijn door appellant afgewezen. Hem is hierop verweten dat hij niet wil meewerken om in goed overleg tot een oplossing te komen, dat hij een starre houding aanneemt en er geen andere weg is dan het college te adviseren een ontslagbesluit te nemen. Omdat er geen andere mogelijkheden voor appellant waren, is, met instemming van appellant, afgesproken dat hem buitengewoon verlof wordt verleend. Verder is benadrukt dat er geen grote zak geld in het vooruitzicht wordt gesteld, maar wellicht in goed overleg toch andere afspraken kunnen worden gemaakt. Appellant kon dit bij J kenbaar maken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/04fce12a26cd91d791765a2aef9978796db1082f94c11b5dd76c95039878d421 | shasum -a 256