Onder 1.7. Centrale Raad van Beroep 13 augustus 2015

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft voorop gesteld dat beide partijen hebben berust in de uitspraak van 27 april 2011, zodat deze in rechte vast staat. Het feit dat het college bij besluit van 1 augustus 2011 het ontslagbesluit van 29 april 2010 heeft ingetrokken, brengt naar het oordeel van de rechtbank met zich dat de ‘Brummen-lijn” thans niet onverkort van toepassing is. Dit laat volgens de rechtbank onverlet dat er sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding binnen het team en dat appellante daarvan in overwegende mate een verwijt valt te maken, zodat appellante niet kan terugkeren naar haar functie, zoals haar gemachtigde ter zitting ook heeft bevestigd. Gelet hierop was het college in beginsel bevoegd om appellante te ontslaan. Het college heeft voorts in redelijkheid tot beëindiging van de proefplaatsing kunnen overgaan. Daarnaast heeft het college appellante een aanbod gedaan om in dienst te treden bij P&O services en een lijst met vacatures op schaal 6 en 7 niveau overgelegd. Het college heeft onweersproken gesteld dat appellante niet op deze vacatures heeft gereflecteerd. Met inachtneming van alle sinds 27 april 2011 ondernomen acties komt de rechtbank tot het oordeel dat het herplaatsingsonderzoek zorgvuldig en volledig is geweest en dat het college geen overwegend aandeel heeft gehad in het ontstaan en voortbestaan van de impasse die tot het ontslag van appellante heeft geleid. Het college heeft dan ook in redelijkheid kunnen volstaan met de toekenning van aanspraak op een werkloosheidsuitkering en aanvulling door middel van een bovenwettelijke- en een eventuele nawettelijke uitkering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dcf997bda3e57943690c95ca22a92b98e28f6582661405c3e98b59cd6886a03f | shasum -a 256