Onder 3.4. Centrale Raad van Beroep 24 december 2015

Anders dan de rechtbank en met appellant acht de Raad de in het bestreden besluit gegeven motivering op dit punt niet ontoereikend. Daarin staat immers vermeld dat de door betrokkene aangevoerde omstandigheden (waaronder de stelling dat sprake is van een verschraling van haar takenpakket) voortvloeien uit de van toepassing zijnde regelgeving en niet als bijzondere omstandigheden kunnen worden aangemerkt op grond waarvan moet worden afgeweken van de uitkomst van de van toepassing zijnde systematiek. Daarbij is tevens opgemerkt dat de mogelijkheid dat betrokkene werkzaamheden verliest, zoals zij heeft gesteld, geen onderwerp is in deze procedure, zodat dit niet kan leiden tot een gegrondverklaring van het bezwaar. Daarbij is van belang dat in het primaire besluit uitdrukkelijk aan betrokkene is toegezegd dat door de invoering van het LFNP niets wijzigt aan haar feitelijke werkzaamheden en dat zij blijft doen wat zij deed. Geoordeeld wordt dan ook dat appellant wel degelijk, zij het summier, heeft aangegeven waarom, in de woorden van de rechtbank, het resultaat van de matching in het bewuste individuele geval voorzienbaar was of in overeenstemming is te achten met de bedoeling van de wetgever. Weliswaar was het beter geweest als de motivering op dit punt wat meer op de persoon van betrokkene toegesneden was geweest, maar van een motiveringsgebrek op het bewuste punt kan niet worden gesproken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ba6891ec6f15efc150243e59a90a7c1916968e21ffc3c6d7d17c90f21f656fb3 | shasum -a 256