Onder 4.3. Centrale Raad van Beroep 25 februari 2015

Terecht heeft de rechtbank geoordeeld dat het Uwv appellant met ingang van de datum in geding niet volledig en duurzaam arbeidsongeschikt heeft geacht. De verzekeringsarts bezwaar en beroep is in haar rapport van 28 september 2012 uitdrukkelijk ingegaan op de vraag of door de ingezette medische behandeling verbetering was te verwachten met betrekking tot de aangenomen beperkingen van appellant voor het verrichten van arbeid. Daarbij heeft zij de voorhanden zijnde medische informatie betrokken. Op grond daarvan heeft zij ingeschat en overtuigend beargumenteerd, mede in haar besluitvorming betrekkend de informatie afkomstig uit de behandelend sector, dat voor appellant binnen een jaar na de nekhernia-operatie en de daarop volgende revalidatiebehandeling herstel van zijn functionele mogelijkheden verwacht kon worden. Door deze handelwijze heeft zij een voldoende concrete en individuele onderbouwing gegeven van het mogelijke resultaat van de door appellant gevolgde behandelingen. Terecht heeft de rechtbank geen reden gezien voor twijfel aan de juistheid van de motivering van de verzekeringsarts bezwaar en beroep nu appellant niet heeft onderbouwd dat de inschatting van die arts ondeugdelijk was. Duurzame arbeidsongeschiktheid kan ook niet worden gestoeld op de door appellant ter hoorzitting vermelde psychische klachten. Daarover heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep immers gesteld dat het hier, evenals de verzekeringsarts vaststelde, gaat om coping en dat geen sprake was van psychopathologie. In verband met de psychische klachten zijn dan ook geen beperkingen vastgesteld.Van de zijde van appellant zijn in beroep en hoger beroep geen medische gegevens overgelegd op grond waarvan zou moeten worden geoordeeld dat de verzekeringsartsen de psychische gesteldheid van appellant op de datum in geding hebben miskend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f71272dd8737f84b0a915b5d26fc6f54e0edcc994b3187393be79811e9dc3e53 | shasum -a 256