Onder 3.1. Centrale Raad van Beroep 6 april 2016

Appellant heeft zich in hoger beroep gemotiveerd tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Volgens appellant is hij ten onrechte niet als belanghebbende aangemerkt. Appellant heeft er daarbij op gewezen dat hij als biologische vader een natuurlijke band met de minderjarige heeft. Volgens appellant dient een parallel te worden getrokken met de (civiele) jurisprudentie van het gerechtshof, waarbij hij wijst op de beschikkingen van 27 september 2006, 19 februari 2009 en 20 maart 2012, ECLI:NL:GHSGR:2006:AZ3544, ECLI:NL:GHLEE:2009:BH4547 en ECLI:NL:GHLEE:2012:BW1989. Hieruit blijkt volgens appellant dat een biologische vader zonder gezag belanghebbende is of kan zijn bij kinderbeschermingsmaatregelen. Appellant voert verder aan dat er nog een procedure loopt om hem in het ouderlijk gezag te herstellen en dat het niet aanmerken van hem als belanghebbende onder deze omstandigheden meebrengt dat hem een effectief rechtsmiddel als bedoeld in artikel 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) wordt onthouden. Verder voert appellant aan dat hij op grond van artikel 1, aanhef en onder g, van het Reglement Bezwaarschriftenprocedure Stichting Bureau Jeugdzorg stadsregio Rotterdam wel als belanghebbende dient te worden aangemerkt en dat andere bureaus jeugdzorg de biologische vader ook als belanghebbende aanmerken. Appellant voert aan dat hiermee in ieder geval het gelijkheids- en vertrouwensbeginsel zijn geschonden. Verder wijst appellant er nog op dat Flexus als betrokken pleegzorginstelling de rol en het belang van de ouder onderkent en dat ook de Raad voor de Kinderbescherming geen onderscheid maakt tussen ouders met en zonder gezag. Appellant voert ten slotte nog (inhoudelijke) gronden aan tegen de verleende indicatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ddf58ab4e76f541310f2eac8c2a5bc99a28804ebd2c20ab0b7e9eebac7582ed4 | shasum -a 256