Onder 3.2.2. Centrale Raad van Beroep 26 mei 2016

Het betoog van appellant slaagt niet. Als gevolg van de internationale setting was sprake van een open en kwetsbaar registratiesysteem voor verlof. In appellant werd het vertrouwen gesteld dat hij naar waarheid zelfstandig zijn verlof registreerde in Peoplesoft waarvoor M toestemming had gegeven. Niet ter discussie staat dat appellant toestemming had van zijn direct leidinggevende op de werkvloer, R, voor het opnemen van deze verlofdagen. Appellant wist echter dat de enige toets voor R de vraag betrof of het werk verlof van appellant toeliet. Zijn nationaal leidinggevende M diende appellant vervolgens toestemming te verlenen met inachtneming van de door de minister aan appellant jaarlijks toegekende 192 verlofuren (24 dagen). Na toestemming van M behoorde appellant zijn verlofuren zelfstandig in Peoplesoft bij te houden. Appellant registreerde echter niet alle toegekende verlofuren in Peoplesoft waardoor niet inzichtelijk was dat appellant in 2010 en in 2011 het jaarlijks toegekende aantal van 192 verlofuren ruimschoots had overschreden. De Commissie heeft het aantal van 97,75 niet geregistreerde verlofdagen vastgesteld door de verlofdagen, zoals door R bijgehouden in maandelijkse verlofsheets, te vergelijken met de door appellant geregistreerde verlofdagen in Peoplesoft. Daarbij heeft de Commissie opgenomen verlofdagen wegens ziekte, nationale verplichtingen en afspraken buiten beschouwing gelaten. Daarmee is op inzichtelijke en deugdelijke wijze gekomen tot de vaststelling van 97,75 ten onrechte niet geregistreerde verlofdagen. De stelling van appellant dat ‘slechts’ sprake was van 25 niet geregistreerde verlofdagen (200 verlofuren) is niet nader onderbouwd. De pas ter zitting van de Raad gegeven verklaring dat hij tot dit aantal is gekomen aan de hand van zijn eigen agenda, volstaat niet. Daarmee is nog geen begin van bewijs geleverd. Enig inzicht in zijn agenda heeft appellant niet gegeven. Ook overigens heeft hij geen gerede twijfel doen ontstaan over de door de Commissie gehanteerde berekeningswijze van het aantal niet geregistreerde verlofdagen. De minister heeft appellant zijn handelwijze, waarbij hij misbruik heeft gemaakt van de - mede door de internationale setting veroorzaakte - kwetsbaarheid van het systeem, zwaar kunnen aanrekenen. Dat het systeem niet altijd werkte en dat niet met terugwerkende kracht dagen konden worden ingevoerd in Peoplesoft heeft de minister gemotiveerd betwist. Echter, zelfs indien dit het geval zou zijn geweest, had het op de weg van appellant gelegen om zijn leidinggevende daarover in te lichten. Het betoog dat M eveneens zijn dagen niet juist heeft ingevoerd en dat ook naar M onderzoek gedaan moet worden, baat appellant evenmin. M heeft in incidentele gevallen met spoed verlof op moeten nemen vanaf een werkplek waar Peoplesoft niet beschikbaar was. M heeft dit kortdurende verlof nadien ingevoerd. Van willekeur of van ongelijke behandeling van gelijke gevallen door de minister is geen sprake. Appellant heeft de omvang van de ten onrechte niet geregistreerde verlofdagen, zelfs indien zou worden uitgegaan van de door hem gestelde

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/951a5f6f45d03b78f2c4c2433bad5a2a9b52e005844b789ca72b737e61ea477c | shasum -a 256