Onder 3.5. Centrale Raad van Beroep 21 juli 2016

Het besluit van 31 januari 2013 om appellante de toegang tot de dienstlokalen, dienstgebouwen, dienstterreinen, dan wel het verblijf aldaar te ontzeggen, is gebaseerd op de opvatting van de korpschef dat de gedragingen van appellante in de daaraan voorafgaande periode tot onrust hebben geleid, met name in de onderlinge werkverhoudingen. Aan appellante is diverse keren opgedragen te stoppen met het sturen van e-mails of andere berichten die door toon, woordkeuze of insinuerende inhoud de werkverhoudingen onder druk zetten. Ook is appellante meerdere keren opgedragen te stoppen met het sturen van berichten over haar loopbaan en ontwikkelmogelijkheden, alsmede haar ongenoegen daarover. De Raad wijst in dit verband op de brieven van de korpschef van 26 april 2011 en 27 november 2012, alsook op het gesprek met de korpschef van 30 oktober 2012. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat appellante met haar e-mailbericht aan haar collega’s van het team Noodhulp van 21 januari 2013 inzake haar beoordeling opnieuw niet heeft voldaan aan hetgeen haar was opgedragen. Met het verzenden van dit bericht en het betrekken van haar collega’s in een conflict met haar leidinggevenden, heeft appellante de werkverhoudingen zodanig onder druk gezet dat de korpschef in redelijkheid kon besluiten appellante niet meer toe te laten op haar werkplek. Het betoog van appellante dat zij niet meer werkzaam was bij het team Noodhulp, leidt niet tot een ander oordeel. Immers, dit neemt niet weg dat zij met haar e-mail juist de onderlinge werkverhoudingen met haar leidinggevenden nog meer onder druk heeft gezet, hetgeen tot onrust heeft geleid. Daarbij gaat het niet zoals appellante heeft gesteld alleen om het e-mailbericht van 21 januari 2013, maar moet een en ander worden bezien in het licht van de gehele voorgeschiedenis.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/09649b337a8050c8ab4a0017c984721e941b5c2fdc4bfe867111163284d2ba62 | shasum -a 256