Onder 4.10. Centrale Raad van Beroep 29 juli 2016

Geoordeeld wordt dat het Uwv niet is geslaagd buiten twijfel te stellen dat de nader vastgestelde beperkingen voortkomen uit een andere ziekteoorzaak. Niet in geschil is dat appellant knieklachten heeft (gehad): de huisarts maakt hier melding van in april 2000, december 2003, februari 2008 en het najaar van 2009. Na onderzoek in 2009 blijkt sprake te zijn van forse degeneratieve afwijkingen in de knie met een kruisband ruptuur en mogelijk een corpus liberum. Met betrekking tot de vraag of de arbeidsongeschiktheid mede was gebaseerd op de knieklachten wordt het volgende overwogen. In 2000 is geen Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) opgesteld omdat naar het oordeel van het Uwv sprake was van geen duurzaam benutbare mogelijkheden in de zin van onvermogen tot persoonlijk en sociaal functioneren. Wel heeft de verzekeringsarts een knietrauma gerapporteerd in het rapport van 19 juni 2000, en vermeld dat appellant daardoor soms moet zwikken. Bij de diagnosen heeft de verzekeringsarts de knieklachten vermeld naast de psychische klachten. In het rapport van 4 september 2000 is vermeld dat geen lichamelijk onderzoek is verricht omdat de psychische problematiek dan de boventoon voert. Bij een herbeoordeling in 2001 is geen FML opgesteld omdat nog steeds sprake is van geen duurzaam benutbare mogelijkheden. In 2002 is wel een FML opgesteld. De verzekeringsarts heeft in het rapport van 25 november 2002 geen rug- of knieklachten vermeld. Er zijn beperkingen aangenomen in de rubrieken persoonlijk en sociaal functioneren. Wel heeft de verzekeringsarts gesteld dat appellant geschikt is voor “fysiek niet te zwaar werk”. In verband met de verlaging van de uitkering per 7 juni 2006 is geen FML opgesteld. Dat geen verzekeringsgeneeskundig rapport is gemaakt en geen FML is opgesteld voor de datum 7 juni 2006, komt voor rekening en risico van het Uwv. Gezien het feit dat appellant chronische knieklachten heeft, de verzekeringsarts bezwaar en beroep daar melding van heeft gemaakt en fysiek niet te zware werk aangewezen heeft geacht, is het Uwv er niet in geslaagd buiten twijfel te stellen dat de (per 3 juli 2000 toegekende en per 7 juni 2006) beëindigde WAO-uitkering mede was gebaseerd op de knieklachten. Dat deze minder prominent zijn beschreven omdat appellant reeds volledig arbeidsongeschikt werd geacht op grond van zijn psychische klachten, doet daar niet aan af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9bfc11f1715b1b7152a0febc501f6af6a1dc90fb8cde2206e70fcc740ce7a6cb | shasum -a 256