Onder 5.11. Centrale Raad van Beroep 20 januari 2016

Uit wat in 5.6 tot en met 5.10 is overwogen, zou - in het geval aan werkgeefster ten onrechte geen loonsanctie was opgelegd - volgen dat de loonschade die appellant stelt te hebben geleden tot 70% van het voor hem geldende loon aan het Uwv kan worden toegerekend. Voor appellant geldt echter dat niet ten onrechte door het Uwv geen loonsanctie is opgelegd, maar dat het Uwv de loonsanctieperiode ten onrechte heeft bekort. In deze situatie brengt het in 5.5 geformuleerde uitgangspunt mee dat betekenis toekomt aan wat werkgeefster gedurende de loonsanctieperiode aan appellant heeft betaald bij de begroting van de schade die over de periode van 25 juli 2012 tot en met 30 november 2012 is geleden. Reden om voor de schade van appellant als gevolg van de ten onrechte bekorte loonsanctieperiode niet terug te vallen op wat werknemer en werkgever contractueel hebben vastgelegd maar een inschatting te maken van de vermoedelijke toestand als het schadeveroorzakende feit niet zou hebben plaatsgevonden, is erin gelegen dat appellant niet de hoogte van de loonbetaling heeft bepaald. De te beantwoorden vraag is dan ook of aan de beschikbare loongegevens het vermoeden kan worden ontleend, zoals appellant heeft bepleit, dat werkgeefster hem het volledige loon zou hebben betaald gedurende het restant van het derde ziektejaar als het Uwv op het verzoek van werkgeefster om de loonsanctieperiode te bekorten meteen juist - dus afwijzend - zou hebben beslist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf3240da0cb80e3490dbc9bdbe6167c169894fbf98042c9d1114ea88fed2a9b6 | shasum -a 256