Onder 3.2. Centrale Raad van Beroep 11 augustus 2016

Appellant heeft aangevoerd dat hij niet op vrijwillige basis heeft deelgenomen aan de IBT-training en dat hij door deelname aan deze training met alleen collega’s van de [onderdeel 2] mocht rekenen op een ‘rustige’ training. Daarbij was er volgens appellant geen gelegenheid om zich voorafgaand aan deze training met [onderdeel 2]-collega’s daarop voor te bereiden. Vaststaat dat deelname aan de IBT voor appellant - in zijn functie - verplicht was. Bij zijn sollicitatie naar deze functie in mei 2012 is appellant verteld dat deze verplichting weer voor hem en de overige [onderdeel 2]-medewerkers zou gaan gelden en hij heeft daarmee ingestemd. Appellant heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij, in de wetenschap dat hij in zijn vorige functie drie jaar geen IBT had gevolgd, niet de mogelijkheid had om, als hij dat had gewild, voorbereidende trainingen te doen. Het standpunt van de minister dat het bij de verdedigingstechnieken waarbij appellant zijn knieletsel opliep gaat om basistechnieken die iedere militair dient te beheersen, heeft appellant ook niet weersproken. Appellant heeft voorafgaand aan de training aan de orde gesteld dat hij in het verleden een knieoperatie heeft ondergaan. De instructeurs hebben appellant daarop de keuze gelaten om al dan niet aan het betrokken onderdeel deel te nemen en hij heeft die keuze dus bewust gemaakt. De Raad ziet in wat appellant heeft aangevoerd geen onzorgvuldigheid van de minister.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd31deacbbebc787b05a204b7fcc02a207dce50c27d605ca95091d47ab636438 | shasum -a 256