Onder 1.6. Centrale Raad van Beroep 26 januari 2016

“Gezien de bevindingen bij onderzoek en de gestelde diagnose kom ik tot de conclusie dat er sprake is van een depressieve stoornis. Bij deze diagnose is bekend dat zowel bij het ontstaan van de stoornis als bij het beloop/herstel onder andere ongunstige sociale factoren en negatieve ervaringen/situaties/belevingen een rol kunnen spelen. Het is echter niet zo dat dit als monocausale oorzaak gezien kan worden. In de behandeling van een depressieve stoornis hangt het van de ernst af hoe deze vorm gaat krijgen. [...] Aandacht voor instandhoudende factoren zoals ongunstige sociale omstandigheden is daarbij belangrijk, doch niet bepalend wat betreft de behandeling. In dit specifieke geval kan gesteld worden dat de sociale omstandigheden, waaronder de financiële situatie, als onderhoudende factor in bepaalde mate een rol kan spelen wat betreft het depressieve toestandsbeeld. De terugvordering waar het in de vraagstelling om gaat draagt op negatieve wijze bij aan de financiële situatie. Dit is in algemene zin, dus niet alleen in dit specifieke geval, aan de orde indien van een vordering op een bijstandsuitkering sprake is. Er is mijns inziens dus geen sprake van een ‘zeer bijzondere situatie’ waarover in de vraagstelling wordt gesproken. Het is daarnaast ook niet zo dat gesteld kan worden dat de ongunstige sociale omstandigheden zoals de financiële situatie (en daarmee indirect de vordering) in grote mate bepalend zijn voor de behandeling, het herstel en de prognose van het depressief toestandsbeeld. Bovenstaande in aanmerking nemende kom ik tot de conclusie dat op medische gronden de terugvordering als zodanig op zich geen ernstige of onaanvaardbare gevolgen voor het fysieke en/of geestelijke welzijn van belanghebbende tot gevolg heeft.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4d39e56337803bf539be02e97fb920eca96005760e23f9d05cd45dce97698f1 | shasum -a 256