Onder 4.2.4. Centrale Raad van Beroep 27 juli 2016

Uit de onder 4.4 weergegeven totstandkomingsgeschiedenis van de Wijzigingswet blijkt dat de wetgever met het oog op het toegankelijk houden van het hoger onderwijs voor nieuwe studenten, die vanaf het studiejaar 2009-2010 voor het eerst studiefinanciering ontvingen, de afbetalingsregels heeft vereenvoudigd. Ook komt naar voren dat de wetgever de belangen van de oude debiteuren in aanmerking heeft genomen door voor hen een cohortgarantie te bepalen, waardoor zij niet zullen worden geconfronteerd met nieuwe condities voor een oude schuld. Om administratieve redenen heeft de wetgever de facultatieve uitzondering op de cohortgarantie beperkt tot studerenden voor wie op 31 december 2011 nog geen aflosfase is gestart. Door de voorwaarden van het terugbetalingssysteem te wijzigen, zoals het verhogen van de draagkrachtvrije voet, heeft de wetgever expliciet aanvaard dat toepassing van de oude of de nieuwe debiteurenregeling tot een verschillende uitkomst kan leiden. Gelet hierop is de door appellanten aangevoerde voor hen nadelige uitkomst van de cohortgarantie niet een door de wetgever niet voorziene bijzondere situatie, die aanleiding kan zijn om strikte wetstoepassing achterwege te laten. De minister heeft overigens in zijn brief van 1 juni 2016 toegelicht dat de uitkomst van de draagkrachtberekening niet in alle gevallen gunstiger is bij toepassing van de nieuwe debiteurenregeling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a527711861b5eccedf1fc00b4042456f63a615b566b5562e41953cc6cfb78154 | shasum -a 256