Onder 1.3. Centrale Raad van Beroep 29 september 2016

Na appellant in kennis te hebben gesteld van het voornemen daartoe en hem gelegenheid te hebben geboden zijn zienswijze daarover kenbaar te maken, heeft de minister hem bij besluit van 14 oktober 2014, vanwege de onder 1.2 bedoelde, als plichtsverzuim gekwalificeerde gedragingen, de straf van voorwaardelijk ontslag met een proeftijd van twee jaar, alsmede de straf van indeling in een lagere salarisschaal opgelegd. Tevens is appellant, op grond van artikel 98, eerste lid, aanhef en onder g, van het Algemeen Rijksambtenarenreglement (ARAR), met onmiddellijke ingang ontslag wegens ernstig disfunctioneren verleend, waarbij geldt dat tot (verdere) tenuitvoerlegging van de disciplinaire straffen wordt overgegaan als dit ontslag in bezwaar en beroep geen stand zou houden. Wat betreft dit ontslag heeft de minister, samengevat, het volgende overwogen. Door zijn gedragingen heeft appellant een patroon laten zien waarbij hij door intimidatie poogt om hem onwelgevallige gebeurtenissen tegen te houden. Door deze gedragingen en het (bestuurs)lidmaatschap van Satudarah en de hardnekkige volharding in de stelling dat dit prima verenigbaar is met zijn functie, heeft hij laten zien dat hij de eigenschappen, mentaliteit en instelling mist die nodig zijn voor een goede vervulling van zijn functie. Hij heeft immers getoond zich onvoldoende bewust te zijn van zijn voorbeeldfunctie als ambtenaar bij de Dienst Justitiële Instellingen. Op deze wijze geeft hij er blijk van niet te beschikken over het voor het uitoefenen van zijn functie vereiste inzicht in de veiligheidsrisico’s die aan een lidmaatschap van Satudarah verbonden zijn. Voor het geven van een verbeterkans bestaat in dit geval geen aanleiding, nu appellant, gezien de ernst en de diepgang van het gesprek op

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3dfe80227b10ac04f8cbe06613d3a22776b8d26f5d2369ad2a2a1ebbe4e0949f | shasum -a 256