Onder 2.3. Centrale Raad van Beroep 13 september 2016

3. Appellant heeft zich tegen de aangevallen uitspraken gekeerd. Kort samengevat heeft hij het volgende aangevoerd. Appellant en L zijn, naar appellants zeggen, buiten hun schuld om in financiële problemen geraakt. Als gevolg daarvan heeft appellant zijn onderneming moeten staken. Ook zijn er geschillen met de Belastingdienst ontstaan. Appellant en L hebben moeten verhuizen, omdat zij de hypotheek niet meer konden betalen en de bank overging tot executieverkoop van hun huis. Daarnaast is de arbeidsovereenkomst van L ontbonden, volgens appellant op onjuiste gronden, en waren zij een aantal maanden verstoken van inkomen. Appellant en L hebben zich tot de SDD gewend en een overeenkomst gesloten om de ontstane schulden te stabiliseren en tot een minnelijke schuldregeling te komen. Het college heeft deze overeenkomst, volgens appellant, zonder enige aanleiding ten onrechte beëindigd. Appellant stelt zich op het standpunt dat hij en L zich altijd aan de voorwaarden van het stabilisatietraject hebben gehouden. Ondanks herhaaldelijke sommaties is het bestuur in gebreke gebleven het stabilisatietraject uit te voeren. Volgens appellant vloeien uit deze weigerachtige houding ten aanzien van de schuldhulpverlening tevens de problemen ten aanzien van de toekenning van de (bijzondere) bijstand voort. Appellant stelt zich op het standpunt dat het bestuur (alsnog) uitvoering dient te geven aan het stabilisatietraject en ervoor moet zorgen dat de schulden van appellant en L worden gesaneerd. De terugvordering van de leenbijstand dient meegenomen te worden in de schuldsanering en het bestuur dient alsnog een besluit te nemen over het recht van appellant en L op bijstand over de eerste vier maanden van 2013. Appellant heeft voorts verzocht de schade te vergoeden die door de besluiten van het bestuur is ontstaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b5e12bc0e555815c385f2fb9b5bfea1ae0a96267ed00d290884399e01ac7b505 | shasum -a 256