Onder 3.5. Centrale Raad van Beroep 26 januari 2016

Het college, zoals toegelicht ter zitting van 14 december 2015, stelt zich op het standpunt dat alle gegevens die de bijzonder controleur zelfstandig heeft verzameld, als rechtmatig verkregen bewijs aan het nader besluit ten grondslag konden worden gelegd. Dit standpunt is niet houdbaar voor zover het betreft de gegevens die verkregen zijn van reisbureau [naam reisbureau] en de nota’s en een lijst van honden die [dierenarts] heeft verstrekt. Deze gegevens en nota’s zijn eerder opgevraagd en verkregen door de medewerkster van SVL en zijn, blijkens het uitgebrachte advies van de commissie bezwaarschriften van 17 april 2013 waarop het bestreden besluit is gebaseerd, door het college gebruikt. De omstandigheid dat uit een bankafschrift van appellante blijkt dat op 24 januari 2009 € 267,33 is afgeschreven naar genoemd reisbureau, geeft op zich onvoldoende aanleiding om te vermoeden dat appellante in de te beoordelen periode bij dit reisbureau reizen heeft geboekt en dat dit een toereikende reden was om informatie in te winnen bij dit reisbureau. De omstandigheid dat de nota’s van [dierenarts] niet zijn gebruikt voor het rapport van SVL omdat een afschrift van die nota’s is verzonden na afronding van het onderzoek door SVL, doet niet af aan het feit dat het college deze nota’s onrechtmatig heeft verkregen en ook aan het bestreden besluit ten grondslag heeft gelegd. Dit geldt niet voor de documenten, aangeduid als patiëntinformatie, die [dierenarts] aan de bijzonder controleur ter beschikking heeft gesteld. Het begeleidend schrijven van [dierenarts] aan SVL van 30 augustus 2012 verwijst alleen naar de bijgesloten nota’s en de lijst van de bekende dieren van appellante, maar niet naar de documenten, aangeduid als patiëntinformatie. Voorts vermelden twee van deze documenten behandelingen die op

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b91b970b1dce7ac2589466867114e2b879b2b5351d21c245740c176f54c60ee8 | shasum -a 256