Onder 4.12. Centrale Raad van Beroep 13 december 2016

Deze beroepsgrond slaagt niet. Niet in geschil is dat appellant vanaf 6 januari 2014 regelmatig aanwezig is geweest in het pand. De aanwezigheid tijdens reguliere arbeidsuren op een bestaande werkplek rechtvaardigt de vooronderstelling dat de betreffende persoon ook daadwerkelijk op geld waardeerbare arbeid verricht. Vergelijk de uitspraak van 4 mei 2010, ECLI:NL:CRVB:2010:BM4269. Appellant heeft het tegendeel niet aannemelijk gemaakt. De enkele stelling dat appellant medisch niet in staat zou zijn werkzaamheden te kunnen verrichten, is hiertoe ontoereikend. Deze stelling strookt namelijk niet met zijn eigen verklaringen. Uit de verklaringen van appellant tegenover de toezichthouders op 12 maart 2014, zoals neergelegd in het op ambtseed, onderscheidenlijk ambtsbelofte opgestelde rapport van verhoor, blijkt immers dat appellant niet alleen regelmatig aanwezig is geweest in het pand maar daar ook werkzaamheden heeft verricht. Daarbij heeft appellant ook verklaard over de aard van de door hem verrichte werkzaamheden, te weten het geven van advies, het schilderen, het timmeren en het wegbrengen van bouwafval. Geen aanleiding wordt gezien om appellant niet te houden aan zijn tegenover de toezichthouders afgelegde verklaring, die hij na voorlezing per pagina heeft ondertekend. Daarbij komt dat ook door de medewerkers is waargenomen dat appellant werkzaamheden heeft verricht. Ten slotte heeft S in een door appellant overgelegde brief van 19 maart 2014 ook verklaard dat appellant hem af en toe advies gaf betreffende de bouw.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7023cec4ff2b60c10bc396c9293689a604d0fb48c145ab4977f02f9d6a3ed119 | shasum -a 256