Onder 4.5.2. Centrale Raad van Beroep 24 februari 2016

4.5.2.1. De Raad ziet geen aanleiding de onder 4.2 geciteerde uitspraak niet ook in de onderhavige zaken die betrekking hebben op de Wmo 2015 van toepassing te achten. De beroepsgrond van betrokkenen dat deze uitspraak voor hen geen betekenis heeft, omdat zij nog procedures hebben lopen en daarmee niet vallen onder de groep uitgeprocedeerde asielzoekers, berust op een te beperkte interpretatie van deze uitspraak en slaagt daarom niet. Uit de onder 4.2 geciteerde uitspraak vloeit voort dat er van mag worden uitgegaan dat ook betrokkenen van de opvang in een VBL gebruik kunnen maken, dat plaatsing in een VBL in het algemeen kan worden aangemerkt als een voldoende voorziening in het bieden van opvang voor personen als betrokkenen en dat met deze voorziening voldoende invulling wordt gegeven aan de uit het internationaal recht voortvloeiende (positieve) verplichting opvang te bieden. Hieruit volgt dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat er geen noodzaak bestond om betrokkenen op grond van de Wmo 2015 opvang of leefgeld te verstrekken. De beroepsgrond van betrokkenen dat opvang in een VBL van hen niet kan worden gevergd, omdat de daaraan verbonden voorwaarde van medewerking aan vertrek in hun bijzondere omstandigheden onrechtmatig is, leidt niet tot een ander oordeel, omdat dit niet afdoet aan de feitelijke beschikbaarheid van de VBL en de beoordeling van de rechtmatigheid van de gestelde voorwaarde is voorbehouden aan de staatssecretaris en - in hoger beroep - uiteindelijk aan de Afdeling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9b4839cb9b3ea2ba5601328cfc97e1aaeacb2581fa8f1aa2cd98cd4308da00ad | shasum -a 256