Onder 1.4. Centrale Raad van Beroep 15 maart 2017

2. De rechtbank heeft het beroep van betrokkene tegen het bestreden besluit bij de aangevallen uitspraak gegrond verklaard en het bestreden besluit vernietigd. Zij heeft het Uwv opgedragen om met inachtneming van haar uitspraak een nieuwe beslissing op bezwaar te nemen. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak overwogen dat de overbruggingsuitkering terecht is aangemerkt als een uit de dienstbetrekking met [NV] voortvloeiende periodieke uitkering bij wijze van oudedagsvoorziening als bedoeld in artikel 3:5, eerste lid, aanhef en onder a, van het AIB, voor zover deze voortvloeide uit de verzekeringen met de polisnummers [nummer 2] (verzekering 1) en [nummer 3] (verzekering 2), en dat de overbruggingsuitkering in zoverre terecht in mindering is gebracht op de WW-uitkering die betrokkene met ingang van 4 juni 2013 was toegekend. Ten aanzien van de uitkering uit hoofde van de verzekering met polisnummer [nummer 1] (verzekering 3) was de rechtbank van oordeel dat niet gesproken kon worden van een uitkering als bedoeld in artikel 3:5, eerste lid, aanhef en onder a, van het AIB, maar van een eigen pensioenregeling van betrokkene waarvoor hij zelf, onafhankelijk van zijn dienstbetrekking en [NV] , geld heeft ingelegd. In zoverre is de overbruggingsuitkering naar het oordeel van de rechtbank ten onrechte in mindering gebracht op de WW-uitkering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/46aba3a3febd5db4e0af33a85ad812f9477e812f5affa0386cad489117eaa768 | shasum -a 256