Onder 2.3. Centrale Raad van Beroep 18 oktober 2017

3. Appellant heeft bezwaar gemaakt tegen de besluiten van 19 augustus 2015. Bij beslissing op bezwaar van 21 december 2015 heeft het Uwv die bezwaren ongegrond verklaard. Het Uwv heeft overwogen dat appellant op 15 oktober 2012 bij de Regiopolitie IJsselland een verklaring als verdachte heeft afgelegd en dat hiervan processen-verbaal zijn opgemaakt. Uit die processen-verbaal is op te maken dat appellant de enige bewoner is van de woning aan de [Adres A] te [woonplaats] en dat op dit adres een hennepplantage dan wel stekkerij is aangetroffen. In het gesprek met een medewerker van het Uwv heeft appellant aangegeven dat hij na het verlies van zijn baan benaderd was door een persoon die belangstelling had om diens appartement te gebruiken voor een hennepplantage dan wel stekkerij zodat appellant zijn schulden bij deze persoon kon aflossen. Naar eigen zeggen heeft appellant zijn woning onder druk afgestaan. Appellant wil niet zeggen wie deze persoon is waardoor de volledige verantwoordelijkheid bij appellant komt te liggen. Omdat appellant geen mededeling kan of wil doen van de omvang van de werkzaamheden en de hoogte van de inkomsten uit die werkzaamheden, kan het recht op uitkering niet worden vastgesteld. Dit maakt dat appellant ten onrechte uitkering heeft ontvangen waardoor er onverschuldigd is betaald. De boete van € 840,- heeft het Uwv gehandhaafd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6bbbd3a0cd61d360b1eee3ff5c9de8c779c1bbd2d4434a5c54ef771e58f22827 | shasum -a 256