Onder 1.7. Centrale Raad van Beroep 17 oktober 2017

In bezwaar tegen het besluit van 24 december 2014 heeft appellant een nadere verklaring van N, gedateerd op 4 februari 2015, overgelegd waarbij N de verklaring van 16 oktober 2014 intrekt. In de verklaring van 4 februari 2015 verklaart N kort gezegd dat zijn zoon al sinds eind 2011 bij hem in huis op het uitkeringsadres woont. Hij verklaart verder - voor zover van belang - dat hij de verklaring, afgelegd op 16 oktober 2014, intrekt omdat het niet is gegaan zoals in dat document wordt gesteld en hem is voorgelezen. Er stonden twee personen bij hem aan de deur, die te kennen gaven dat ze vragen hadden over zijn zoon. Welke vragen, met welk doel de vragen gesteld zouden gaan worden en met welke bevoegdheden zij kwamen, was hem niet bekend of verteld. Hij heeft toestemming gegeven om een kijkje te nemen in de slaapkamer van zijn zoon. Hij heeft de kledingkast geopend waarin de kleding van zijn zoon en kleding van diens dochter hangt en ligt. Het speelgoed is van de dochter van zijn zoon en zijn andere kleindochter speelde er voorheen ook mee. Hij heeft zijn handtekening gezet om de reden dat zijn medewerking moest doen geloven dat zijn zoon niet thuis was en of nog zou komen die dag, omdat deze anders opgepakt zou gaan worden, wat hij juist wilde voorkomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5c9bb378c4c2eb1b4369ab7ba6f32177e331d978d64261082c79ad9053c7affe | shasum -a 256