Onder 4.4. Centrale Raad van Beroep 17 oktober 2017

In zijn verklaring van 4 februari 2015 geeft N de reden aan waarom hij op 16 oktober 2014 heeft verklaard dat zijn zoon niet op het uitkeringsadres zou wonen, te weten ter bescherming van zijn zoon omdat het hem niet duidelijk was met welk doel de sociaal rechercheurs de woning bezochten. Uit het rapport van 15 december 2014 blijkt weliswaar dat de sociaal rechercheurs zich bij het huisbezoek hebben gelegitimeerd als sociaal rechercheur en het doel van hun komst hebben meegedeeld, te weten het vaststellen van de woonsituatie. De door N gegeven reden is echter niet onaannemelijk, gelet op de context, zoals ook weergegeven onder 1.3, waarin hij zijn eerste verklaring heeft afgelegd en bezien in samenhang met een aantal van de door appellant overgelegde stukken. Het huisbezoek, waarbij die eerste verklaring is afgelegd, heeft immers plaatsgevonden bij een grootschalige actie op het recreatieterrein waaraan verschillende diensten deelnamen en waarbij sprake was van een algemene doelstelling. Uit de overgelegde stukken blijkt ook dat ten tijde van het onderzoek op 16 oktober 2014 de mogelijkheid bestond dat appellant in gijzeling zou worden genomen in verband met openstaande boetes, dat appellant schulden had en dat de deurwaarder al tevergeefs had geprobeerd beslag te leggen op zijn inboedel op het uitkeringsadres. Bovendien heeft appellant in zijn contact met het college, te weten in zijn brief (bezwaarschrift) van 2 november 2014, aangegeven dat hij weigerde op gesprek te verschijnen met als reden dat hij bang was voor gijzeling. Voorts is in dit kader van belang dat de verklaring van N van 4 februari 2015 dat zijn zoon wel degelijk woonachtig is op het uitkeringsadres, niet onaannemelijk is, gelet op de door appellant overgelegde stukken waaruit blijkt dat in de te beoordelen perioden op naam van appellant op het uitkeringsadres goederen zijn besteld en bezorgd, waaronder stofzuigerzakken en printerpapier, dat hij op het uitkeringsadres uitnodigingen ontving voor een gesprek bij de Raad voor de Kinderbescherming en voor een medische afspraak en ten slotte dat bij de Regionale Ambulance Voorziening Utrecht op naam van appellant ambulancevervoer is geregistreerd op de data 25 april 2013 en 7 januari 2014 met daarbij vermeld het uitkeringsadres als afhaaladres. Uit een onderzoeksrapport van de Raad voor de Kinderbescherming van 4 juli 2012 betreffende de dochter van appellant blijkt dat appellant bij de Raad voor de Kinderbescherming bekend is met als adres het uitkeringsadres. Ook blijkt hieruit dat de moeder van de dochter van appellant heeft verklaard dat appellant bij N woont. Dat was een geschilpunt tussen de ouders, onder meer omdat de moeder van mening was dat de dochter daardoor geen eigen plek had tijdens de omgang. In het kader van het onderzoek is twee keer met de dochter gesproken, waarvan één keer bij appellant tijdens een huisbezoek.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5c9bb378c4c2eb1b4369ab7ba6f32177e331d978d64261082c79ad9053c7affe | shasum -a 256