Onder 4.6. Centrale Raad van Beroep 3 juli 2018

Gelet op 4.5 wordt het waterverbruik op het uitkeringsadres in de periode in geding aangemerkt als extreem laag. Dat betekent dat de vooronderstelling gerechtvaardigd is dat appellante in die periode niet haar hoofdverblijf had op dit adres. Appellante is er niet in geslaagd het tegendeel aannemelijk te maken. De stelling van appellante dat zij zuinig leeft en in verband met klachten van eczeem minder vaak doucht, is niet afdoende om een dermate laag waterverbruik te verklaren. Het standpunt van appellante dat de zogenaamde standtijd van haar watermeter in 2011 was verstreken en de watermeter daarom het waterverbruik mogelijk niet goed geregistreerd heeft, vormt geen aanleiding voor een ander oordeel. Daarbij is van belang dat uit de door appellante overgelegde gegevens van het Waterbedrijf Groningen blijkt dat de watermeter op 10 november 2017 is vervangen. De stand van de meter was toen 805 m3. Bij het huisbezoek op 22 januari 2015 was de meterstand 737 m3. Hieruit volgt dat in de periode van 22 januari 2015 tot 10 november 2017 op het uitkeringsadres sprake is geweest van een waterverbruik van 68 m³. Dit komt neer op een gemiddeld verbruik van ruim 22 m³ per jaar. Dat is vier tot vijf keer zo veel als het waterverbruik in de periode in geding. Dat de watermeter stuk was, is niet aannemelijk. Het oplopen van de meterstand na het huisbezoek wijst er juist op dat de meter het verbruik nog registreerde. Het gemiddelde verbruik in de periode 22 januari 2015 tot 1 januari 2017 per jaar strookt ook met het verbruik zoals dat in de jaren voorafgaand aan de periode in geding is geregistreerd, namelijk 25 m³ in 2008, 25 m³ in 2009 en 22 m³ in 2010.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dbd629e19f4d22bda0c2ad0b070928cdbfb1fe3c1f7d785be4af1811ddbc3cd3 | shasum -a 256