Onder 3.2. Centrale Raad van Beroep 11 oktober 2018

De Svb heeft in hoger beroep betoogd dat hij gehouden was het AOW‑pensioen en de AIO‑uitkering met volledig terugwerkende kracht te herzien, omdat betrokkene de omstandigheid dat zijn dochter sinds 22 november 2013 feitelijk niet meer bij hem woonde, niet aan de Svb heeft gemeld. Omdat betrokkene deze wijziging niet heeft gemeld, zijn geen dringende redenen aanwezig om geheel of gedeeltelijk af te zien van herziening. Ook het buitenwettelijke begunstigende beleid ter zake toepassing van artikel 3:4 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is niet van toepassing nu betrokkene de op hem rustende mededelingsverplichting niet is nagekomen. De rechtbank heeft volgens de Svb ten onrechte geoordeeld dat de Svb om andere redenen op grond van zijn beleid toch had moeten afzien van herziening met terugwerkende kracht. Het beleid dat de rechtbank noemt, is een citaat uit de Svb Beleidsregels SB2144. Dit beleid ziet niet op de beoordeling of een uitkering al dan niet met terugwerkende kracht moet worden herzien, maar ziet op het bepalen van de verwijtbaarheid bij het opleggen van een boete. Nu dit beleid geen rol speelt bij de beoordeling van (de mate van terugwerkende kracht van) de herziening, heeft de rechtbank, wat er verder ook zij van de juistheid van de geuite beschuldigingen, ten onrechte geoordeeld dat dit beleid voor de Svb aanleiding had moeten zijn om af te zien van herziening.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/772e2be53b32e67c213579b0e557e94cf53eae878c701abd0f7b53ecbead1b70 | shasum -a 256