Onder 4.10. Centrale Raad van Beroep 13 november 2018

Deze beroepsgrond slaagt niet. Volgens vaste rechtspraak (uitspraak van 23 juni 2015, ECLI:NL:CRVB:2015:1807) dient in een geval als het onderhavige, waarin sprake is van een voortdurende overtreding wegens schending van de inlichtingenverplichting die is aangevangen voor 1 januari 2013 en is geëindigd na 31 januari 2013, een boete te worden opgelegd. Daarbij geldt dat de hoogte van de boete over de periode voor 1 januari 2013 moet worden vastgesteld aan de hand van de toen geldende maatregelverordening, omdat dit resulteert in een lichtere sanctie dan wanneer de boete zou worden vastgesteld aan de hand van het per die datum geldende (strengere) boeteregime. De rechtbank heeft dit uitgangspunt in de aangevallen uitspraak bij het zelf vaststellen van de hoogte van de boete op juiste wijze toegepast. Geen aanleiding bestaat de door appellant aangehaalde en tot 1 januari 2013 geldende beleidsregel toe te passen bij het vaststellen van de hoogte van de boete over de periode voor 1 januari 2013. In die periode was de verwijtbare gedraging immers nog niet vastgesteld en was dus geen sprake van een situatie dat appellant redelijkerwijs geen rekening meer hoefde te houden met toepassing van een maatregel, als bedoeld in de beleidsregel, nog daargelaten dat het hier gaat om het opleggen van een boete en niet om het opleggen van een maatregel. Voorts is niet gebleken dat het college ten tijde van het boetebesluit, dan wel bestreden besluit 2, een beleid hanteerde dat noopte tot matiging van de boete.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1a142cf0b46450052c3f143aba64af6e8ad59821c380fe4898ca907738c11328 | shasum -a 256