Onder 1.1. Centrale Raad van Beroep 7 februari 2018

Appellant is geboren op [geboortedatum] 1975. In 1996 heeft hij een aanvraag gedaan om toekenning van een uitkering op grond van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) wegens een chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) en voedingsdeficiënties. Een verzekeringsarts heeft de eerste arbeidsongeschiktheidsdag bepaald op 1 januari 1989. Deze aanvraag is door een rechtsvoorganger van het Uwv bij besluit van 20 maart 1997 afgewezen, omdat appellant op en na [datum in] 1993 – zijn achttiende verjaardag – minder dan 25% arbeidsongeschikt is. Appellant heeft geen rechtsmiddelen aangewend tegen dit besluit. Op 30 september 2004 heeft appellant een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong 1998) aangevraagd wegens psychische klachten, spierklachten op basis van CVS en medicijngebruik. Het Uwv heeft bij besluit van 13 oktober 2004 geweigerd terug te komen van het besluit van 20 maart 1997, omdat zich geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden als bedoeld in artikel 4:6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) voordeden. In 2008 heeft appellant opnieuw een aanvraag gedaan wegens vermoeidheid en recidiverende depressiviteitsklachten. Het Uwv heeft ook deze aanvraag opgevat als een verzoek om terug te komen van het besluit van 20 maart 1997. Bij besluit van 11 november 2008 heeft het Uwv opnieuw geweigerd terug te komen van het besluit van 20 maart 1997 omdat zich geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden als bedoeld in artikel 4:6 van de Awb voordeden. Appellant heeft geen rechtsmiddelen aangewend tegen de besluiten van 13 oktober 2004 en 11 november 2008.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c8c2f397eb2e1d8c5edcd0584e5494159712bbd65befd433df45f33283318d5e | shasum -a 256