Onder 1.5. Centrale Raad van Beroep 3 april 2019

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daartoe heeft de rechtbank, samengevat, het volgende overwogen. Appellanten betwisten de verzenddatum van het besluit van 23 november 2016. Onder verwijzing naar de uitspraak van de Raad van 12 april 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:1379, gaat de rechtbank uit van een evident ongeloofwaardige ontkenning van de te late ontvangst van het besluit van 23 november 2016. Daarbij wordt betekenis gehecht aan het feit dat de ontvangst van het besluit van 23 november 2016 eerst in beroep is betwist, terwijl daar eerder voldoende mogelijkheid voor was. Verder is van belang dat op 23 november 2016 telefonisch contact is geweest tussen CIZ en [naam zoon] over de indicatie, zodat [naam zoon] vanaf die datum wist van de indicatie en dat hij binnen afzienbare tijd nog een schriftelijk besluit zou moeten ontvangen. Verder heeft het zorgkantoor op 29 november 2016 een gewijzigde toekenningsbeschikking inzake het persoonsgebonden budget afgegeven, waaruit volgt dat het zorgkantoor het besluit wel heeft ontvangen. Tot slot acht de rechtbank relevant dat het ontvangen besluit het originele besluit betreft, hetgeen betekent dat het besluit in de visie van appellanten drie maanden in het ongerede is geweest voordat het alsnog aankwam. Uitgaande van een bekendmaking van het besluit van 23 november 2016 op die datum en indiening van het bezwaarschrift op 27 februari 2017, is het bezwaarschrift ruim na afloop van de bezwaartermijn ingediend. Van redenen waarom deze overschrijding verschoonbaar is, is de rechtbank niet gebleken. Nu geen sprake is van een onrechtmatig besluit wordt het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/002b7d138ec5a9c519fb5ee1f0fe86a867efe273be61eeb81209dfa18c90a148 | shasum -a 256