Onder 4.9. Centrale Raad van Beroep 22 januari 2019

Of een bijstandsverlenend orgaan op basis van artikel 58, tweede lid, aanhef en onder f, ten eerste, van de PW kan overgaan tot terugvordering, hangt in de eerste plaats af van de vraag of de ontvangen middelen betrekking hebben op een periode waarover eerder bijstand is verleend. Verder is vereist dat de ontvangen middelen, teruggerekend naar het tijdstip waarop de aanspraken op die middelen ontstonden, tezamen met de toen aanwezige overige vermogensbestanddelen en met inachtneming van de toen geldende vrijlatingsgrens, de grens van het vrij te laten vermogen overschrijden. Bedoelde aanspraken kunnen zowel vóór als ná de aanvang van de bijstandsverlening zijn ontstaan. Ligt het tijdstip waarop de aanspraken op de desbetreffende middelen zijn ontstaan vóór de aanvang van de bijstandsverlening, dan is de situatie bij de aanvang van de bijstandsverlening beslissend. Is dat niet het geval dan geldt als peildatum de dag waarop de aanspraken op de desbetreffende middelen zijn ontstaan. De Raad heeft dit eerder overwogen in zijn uitspraak van 17 juli 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:2238 in het kader van een erfenis, waarbij de aanspraak ontstaat op de datum van overlijden van de erflater. Bij de toekenning van een schadevergoeding na een ongeval, zoals hier, kan hetzelfde uitgangspunt worden gehanteerd, met als enig verschil dat daarbij de aanspraak op schadevergoeding ontstaat op de datum van het ongeval. Daarvan uitgaande en in aanmerking genomen dat appellant vanaf 26 juli 2011 bijstand ontving in de vorm van een inkomensvoorziening op grond van de WIJ en de aanspraak van appellant op schadevergoeding ontstond op de dag van het ongeval op 20 oktober 2006, geldt in dit geval 26 juli 2011 als peildatum. Het bedrag van € 45.000,- kan worden aangemerkt als vermogen en de ontvangst daarvan moet worden toegerekend aan 26 juli 2011. De door appellant gestelde omstandigheid dat dit bedrag ook is bestemd voor de periode tussen het ongeval en de aanvang van de bijstandsverlening en voor de periode na beëindiging van de bijstand, wat daar verder ook van zij, is onvoldoende specifiek voor het aanbrengen van een correctie op het op 26 juli 2011 in aanmerking te nemen vermogen. Met dit vermogen wordt de voor appellant op die datum geldende vermogensgrens ruimschoots overschreden, zodat de terugvordering van € 38.096,72 stand kan houden. De overige beroepsgronden van appellant, die zijn gericht tegen het in aanmerking nemen van de overige schadecomponenten, behoeven daarom geen bespreking.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdd124a26440f221d5b62fec1a7474613f143ac64e2bfd242a03c5d6dec3cce9 | shasum -a 256