Onder 4.5. Centrale Raad van Beroep 5 maart 2019

Deze beroepsgrond slaagt niet. Bij de aanvang van de bijstand had appellante al aanspraak op haar aandeel in de op dat moment nog onverdeelde boedel. Uit de boedel is haar op 3 mei 2016 een bedrag van € 34.442,99 toebedeeld, zodat op dat moment sprake is van achteraf tot dat bedrag in aanmerking te nemen middelen in de zin van artikel 58, tweede lid, onder f, ten eerste, van de PW met betrekking tot een periode waarover eerder bijstand is verleend. Dat sprake was van een afwikkelingsbewind en dat appellante feitelijk eerst op 3 mei 2016 over de gelden kon beschikken, doet niet aan af aan het feit dat de aanspraak op haar aandeel in de nalatenschap van haar moeder al was ontstaan op de dag van het overlijden van haar moeder, te weten 22 februari 2014 (vergelijk de uitspraak van 18 september 2007, ECLI:NL:CRVB:2007:BB3921). Bij de verdeling van de boedel hebben de erfgenamen samen achteraf bepaald dat het aandeel van appellante op het moment van het overlijden van de moeder en dus vanaf het ontstaan van haar aanspraak op haar erfdeel (22 februari 2014), rekening houdend met gestelde vorderingen over en weer van de erflater en appellante, € 34.442,99 bedraagt. Aangezien bij de afwikkeling van de nalatenschap rekening is gehouden met de gestelde schuld en de aanspraak op het erfdeel is ontstaan vóór de aanvang van de bijstand, kan, anders dan appellante kennelijk meent, die schuld niet worden aangemerkt als een bij de aanvang van de bijstand aanwezig (negatief) bestanddeel van het vermogen. Gelet hierop heeft het dagelijks bestuur bij het vaststelling van het vermogen van appellante, teruggerekend naar het moment van aanvang van de bijstand (24 februari 2014), terecht de door appellante gestelde schuld niet meegenomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f41cd734e8874d46fdcf415f5987388cd71faae367094f4beaa3ac29da1b2f29 | shasum -a 256