Onder 1.3. Centrale Raad van Beroep 7 maart 2019

Bij zijn uitspraak van 23 maart 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:1152, voor zover in dit beroep van belang, heeft de Raad de uitspraak van de rechtbank van 19 januari 2016 vernietigd voor zover het beroep tegen het koninklijk besluit van 22 september 2015 ongegrond is verklaard. De Raad heeft de Kroon opgedragen een beslissing te nemen op het bezwaar van appellant tegen het koninklijk besluit van 22 september 2015 en bepaald dat tegen de door de Kroon te nemen nieuwe beslissing op bezwaar slechts bij de Raad beroep kan worden ingesteld. De Raad heeft daartoe, kort samengevat, overwogen dat het onrechtmatig indienen van de twee declaraties door appellant in augustus en september 2013 terecht als wangedrag is aangemerkt. Bij de vraag in hoeverre het wangedrag aan appellant kan worden toegerekend is van belang of hij ten tijde van het wangedrag in staat was de ontoelaatbaarheid van de gedraging in te zien en in staat was overeenkomstig dat inzicht te handelen en de gedraging achterwege te laten. Ten tijde van het ontslagbesluit waren er aanwijzingen die op zijn minst duidden op de mogelijkheid van een psychische stoornis en als gevolg daarvan op een mogelijk verminderde toerekenbaarheid van appellant ten tijde van het indienen van de declaraties. Gelet daarop had de Kroon onderzoek moeten (laten) verrichten naar de psychische gesteldheid van appellant en de mate van toerekenbaarheid van zijn gedragingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6bb186eb74ac3d4c7bbd5cd165ef2003eb58ae034b0ac4f0c1f8f6ebfdf3682a | shasum -a 256