Onder 3.5. Centrale Raad van Beroep 7 maart 2019

In beroep heeft appellant aanvullende medische stukken ingezonden. Op basis daarvan is hij van mening dat zijn gedragingen samenhangen met en kunnen worden verklaard uit zijn ernstige psychische klachten. Tot die stukken behoren onder meer rapportages over de aanvraag van appellant voor een militair invaliditeitspensioen, beslissingen en rapportages over de hem toegekende arbeidsongeschiktheidsuitkering, informatie van de bedrijfsarts en informatie van behandelend artsen over de bij appellant gestelde diagnose en de achterliggende factoren. Deze gegevens zien op uiteenlopende data tussen 2012 en augustus 2018 en bieden onder meer inzicht in de psychische gesteldheid van appellant en zijn arbeidsongeschiktheid. Op grond van deze gegevens is aannemelijk dat appellant voor, tijdens en na de periode waarin hij beide declaraties heeft ingediend mede als gevolg van een arbeidsconflict kampte met psychische klachten. De overgelegde stukken bevatten echter geen toereikende basis voor het oordeel dat hij in augustus/september 2013 als gevolg van een psychische stoornis niet in staat was om in te zien dat het indienen van de twee declaraties ontoelaatbaar was en overeenkomstig dat inzicht te handelen. Anders dan namens appellant is betoogd, is de vraag of een gedraging toerekenbaar is volgens vaste rechtspraak (uitspraak van 11 december 2014, ECLI:NL:CRVB:2014:4155) een vraag naar de juridische kwalificatie van het betrokken feitencomplex. Voor de toerekenbaarheid is niet van doorslaggevende betekenis of het gedrag psychopathologisch verklaard kan worden, maar of betrokkene ten tijde van de gedragingen in staat was de ontoelaatbaarheid daarvan in te zien en daarnaar te handelen. De Raad ziet in het betoog van appellant evenmin aanleiding om van zijn vaste rechtspraak op dit punt terug te komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6bb186eb74ac3d4c7bbd5cd165ef2003eb58ae034b0ac4f0c1f8f6ebfdf3682a | shasum -a 256