Onder 4.4. Centrale Raad van Beroep 2 december 2020

Over de hogerberoepsgrond dat de rechtbank heeft miskend dat artikel 7a van de Waadi onverbindend is wegens strijd met het EU-recht wordt het volgende overwogen. Het vrij verrichten van diensten binnen de EU is geregeld in hoofdstuk 3 van titel IV van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in het bijzonder in de artikelen 56 en 57 van het VWEU. Op grond van deze artikelen zijn beperkingen op het vrij verrichten van diensten binnen de EU verboden ten aanzien van de onderdanen van de lidstaten die in een andere lidstaat gevestigd zijn dan waarin degene is gevestigd voor wie de dienst wordt verricht. Volgens vaste rechtspraak van het Hof kennen deze artikelen rechten toe aan zowel de dienstverrichter als de dienstontvanger (zie bijvoorbeeld het arrest van 3 december 2014, C-315/13, De Clercq e.a.). Nu appellante, gevestigd in Nederland, gebruik heeft gemaakt van een uitzendbureau dat is gevestigd in Polen kan zij een beroep doen op artikel 56 en 57 van het VWEU. In onder andere het hiervoor genoemde arrest De Clercq e.a. heeft het Hof de stappen uiteengezet die een nationale rechter dient te zetten bij de beoordeling van dit soort gevallen, waarbij moet worden getoetst of sprake is van een beperking van de vrijheid van dienstverrichting en, als dit het geval is, of deze beperking gerechtvaardigd is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3ec17c440f4cb4e824fb8cb0d3181c4f9e407df4e681737382f054d4448d1586 | shasum -a 256