Onder 4.3. Centrale Raad van Beroep 31 december 2020

Wat appellante in hoger beroep over de zorgvuldigheid van het onderzoek door het Uwv heeft aangevoerd, heeft zij ook in beroep naar voren gebracht. Geen aanleiding wordt gezien om tot een ander oordeel te komen dan de rechtbank heeft gegeven. De rechtbank heeft met juistheid geoordeeld dat het medisch onderzoek door de betrokken verzekeringsartsen op een voldoende zorgvuldige wijze heeft plaatsgevonden. Daartoe wordt verwezen naar overweging 4.4 in de aangevallen uitspraak van de rechtbank en daaraan wordt het volgende toegevoegd. De verzekeringsarts heeft geen medische stukken opgevraagd, maar heeft dossierstudie verricht en appellante gezien en gesproken. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft eveneens dossierstudie verricht en hij heeft alle beschikbare informatie uit de behandelend sector in zijn beoordeling betrokken. De verzekeringsartsen hebben eenduidig en zonder tegenstrijdigheden beargumenteerd hoe hun beoordeling tot stand is gekomen. Wat appellante verder in de (hoger)beroepsgronden en ter zitting van de Raad aan klachten heeft vermeld, stemt overeen met de klachten die de verzekeringsarts bezwaar en beroep in het rapport van 26 april 2017 kenbaar in de afweging heeft betrokken. Anders dan appellante van mening is volgt uit vaste rechtspraak van de Raad (bijvoorbeeld de uitspraak van 4 oktober 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:3526 en de uitspraak van 22 december 2015, ECLI:NL:CRVB:2015:4896) dat er geen regel is die voorschrijft dat een verzekeringsarts bezwaar en beroep aanwezig moet zijn tijdens de hoorzitting of zelf lichamelijk onderzoek dient te verrichten. Appellante heeft in het licht van de beschikbare medische gegevens niet aannemelijk gemaakt dat het onderzoek onzorgvuldig is geweest op de grond dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep haar niet zelf lichamelijk heeft onderzocht

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/55c4100e3645fc0ab821dc820dcd6f355ad02ec84e596240316cfc9ae56667a3 | shasum -a 256