Onder 4.4. Centrale Raad van Beroep 29 december 2020

De Raad wijst er ten eerste op dat het niet of niet behoorlijk nakomen van de inlichtingenverplichting, gelet op de onder 4.2 genoemde rechtspraak, van belang kan zijn voor de rechtmatige uitoefening van de in artikel 58, vijfde lid, van de PW gegeven bevoegdheid. Verder stelt de Raad vast dat het intrekkingsbesluit formele rechtskracht heeft. Volgens vaste rechtspraak (zie bijvoorbeeld de uitspraken van 3 februari 2016, ECLI:NL:CRVB:2016:445 en 7 november 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:3478) ziet de formele rechtskracht van een besluit uitsluitend op de met dat besluit tot stand gebrachte rechtsgevolgen en niet mede op oordelen van feitelijke en juridische aard die daaraan ten grondslag hebben gelegen. De formele rechtskracht van het intrekkingsbesluit ziet daarom uitsluitend op de rechtsgevolgen van dat besluit, namelijk dat appellant vanaf 13 oktober 2017 tot en met 17 december 2017 jegens het college geen recht heeft op bijstand. De formele rechtskracht van het intrekkingsbesluit ziet niet op het feitelijke oordeel dat het college daaraan ten grondslag heeft gelegd, namelijk dat appellant niet langer zijn hoofdverblijf had op het uitkeringsadres en dat hij dat niet (tijdig) gemeld heeft en het hierop gebaseerde juridische oordeel dat appellant zijn inlichtingenverplichting heeft geschonden. Dat betekent dat appellant in deze procedure over de brutering in volle omvang het daaraan ten grondslag liggende oordeel van het college kan bestrijden dat appellant zijn inlichtingenverplichting heeft geschonden door niet te melden dat hij door ontruiming van zijn woning vanaf 13 oktober 2017 geen hoofdverblijf heeft gehad op het uitkeringsadres.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/034da2525d8ee2e29aa69d69e0b137c7bd247fe15cff85861c260463a18465d4 | shasum -a 256