Onder 1.4. Centrale Raad van Beroep 19 maart 2020

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft daartoe, na een uitgebreide weergave van wat de verzekeringsartsen in hun rapporten hebben opgenomen, overwogen dat het verzekeringsgeneeskundig onderzoek op zorgvuldige wijze, volledig en ook overigens conform de eisen die aan een dergelijk onderzoek worden gesteld, heeft plaatsgevonden. De beroepsgrond van appellant dat de verzekeringsarts de psychische problematiek is ontgaan en dat over de darmproblematiek nauwelijks wat is terug te vinden, slaagt naar het oordeel van de rechtbank niet, gelet op de beschrijving in de anamnese. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft de door appellant in bezwaar overgelegde informatie van Vincere en van PSY3 bij de heroverweging betrokken. Niet gebleken is dat die informatie onjuist is uitgelegd. Niet valt in te zien dat er nog meer informatie ingewonnen had moeten worden. Het feit dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep niet aanwezig is geweest bij de hoorzitting en appellant niet opnieuw heeft onderzocht, betekent niet dat het onderzoek onzorgvuldig is geweest. Uit het rapport van de primaire verzekeringsarts blijkt dat appellant lichamelijk en psychisch is onderzocht en dat zijn klachten voldoende zijn beschreven. Appellant heeft geen andere medische gegevens in het geding gebracht die twijfel doen ontstaan over de correctheid van de vaststelling van zijn belastbaarheid op de datum in geding. De verzekeringsarts heeft beperkingen gesteld voor de psychische problematiek, de rugklachten alsmede de darmklachten. Het feit dat de diagnose PTSS is gesteld door de psychotherapeut betekent niet dat de beperkingen van appellant zijn onderschat. Er is dan ook geen reden om aan te nemen dat de mogelijkheden en beperkingen van appellant op onjuiste wijze in de FML zijn neergelegd. Volgens de rechtbank is de verkregen informatie van Vincere en van PSY3 door de verzekeringsarts bezwaar en beroep van het Uwv niet verkeerd uitgelegd en is geen sprake van een discrepantie tussen de opvattingen van de behandelaars enerzijds en de verzekeringsartsen anderzijds. Voor het inschakelen van een deskundige heeft de rechtbank dan ook geen aanleiding gezien. De rechtbank heeft geoordeeld dat het bestreden besluit op een juiste medische grondslag berust en dat appellant medisch gezien in staat moet worden geacht de geselecteerde functies te vervullen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d43d45e092211604fdfa8c04c98e7d31f91a5268a7d9940149a035a2d3f8e45 | shasum -a 256