Onder 16.1. Centrale Raad van Beroep 6 december 2022

Had de appellant tijdig bezwaar gemaakt tegen het boetebesluit, dan had dat besluit in volle omvang heroverwogen kunnen worden, zoals volgt uit art. 14a TW en het Boetebesluit SZW, juncto art. 5:46(2) en art. 7:11 Awb. De appellant heeft echter te laat bezwaar gemaakt. Bij het BOB 1 heeft het Uwv dat bezwaar zonder horen kennelijk niet-ontvankelijk verklaard, met de argumentatie dat bezwaartermijnen van openbare orde zijn, waardoor ook de rechter in beroep verplicht zou zijn deze termijnen te controleren en het bezwaar (alsnog) niet-ontvankelijk zou verklaren, ook als het Uwv aan het verzoek tegemoet zou komen. Die argumentatie is inmiddels achterhaald omdat de bestuursrechtspraak daarvan in 2021 is teruggekomen: de bestuursrechter toetst niet meer van ambtswege (maar alleen bij een beroep erop door het bestuursorgaan) of een bezwaar of een beroep in een eerdere instantie al dan niet ontvankelijk was als die eerdere instantie het bezwaar of beroep ondanks ontvankelijkheidsgebreken heeft ontvangen en inhoudelijk heeft beoordeeld. Maar die argumentatie hield ook op 4 oktober 2018 al geen steek, want het is niet relevant of de rechter in een eventuele latere beroepsprocedure al dan niet van ambtswege ontvankelijkheidsgebreken beoordeelt, omdat die latere beroepsprocedure er denkelijk niet komt als het bestuursorgaan aan het tardieve bezwaar tegemoet komt. De vraag naar ontvankelijkheidsbeoordeling in beroep zou zich alleen voordoen als de boeteling tegen een boeteverlaging in beroep zou gaan, waarvoor hij alsdan denkelijk niet gekozen zou hebben. De appellant had dus, anders dan het Uwv in het BOB 1 suggereerde, wel degelijk belang bij een ambtshalve beoordeling van de boete door het Uwv, óók al ten tijde van het BOB 1.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4a51f09533299a2a09b6e68d0b975a7efc82ef2517762e7de43b348744154f6c | shasum -a 256