Onder 2.4. Centrale Raad van Beroep 18 januari 2023

De rechtbank heeft hieruit geconcludeerd dat ook in de gevallen dat niet is voldaan aan de vaste gedragslijn er een individuele belangenafweging moet plaatsvinden. De rechtbank heeft geoordeeld dat in dit geval het belang van betrokkene zwaarder moet wegen dan het belang van de minister. Hierbij heeft de rechtbank betrokken dat het voor de minister relatief eenvoudig is om een berekening van de subsidie te maken zonder extra korting vanwege de verlaagde loonsom. Verder speelt bij de vaststelling van de tegemoetkoming (anders dan bij het vaststellen van een voorschot op de subsidieverlening) de noodzaak van snelle, eenvoudige afdoening minder, mede gelet op de beslistermijn van 52 weken die bij de vaststelling geldt. Het bezwaar van de minister, dat de regeling niet meer uitvoerbaar is als uitzonderingen worden gemaakt, heeft de rechtbank in dit geval dan ook niet gevolgd. De rechtbank heeft daarbij opgemerkt dat de minister in de kamerbrief van 28 mei 2021 in elk geval in de bezwaarfase wel ruimte ziet om maatwerk te leveren: “Werkgevers ontvangen in eerste instantie dan minder subsidie dan waar de werkgever op had gerekend, maar in bezwaar kan daar op worden teruggekomen door in de geest van de regeling te handelen. In welke situaties dit het geval is, is altijd een individuele beoordeling die op verifieerbare gegevens moet worden gebaseerd”. Ten slotte heeft de rechtbank in aanmerking genomen dat de beëindiging van een stageovereenkomst niet gelijk te stellen is met een einde van een arbeidsovereenkomst, zodat aan het doel van baanbehoud en het geven van een prikkel daartoe in deze zaak minder betekenis toekomt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d0dcbb42e3804c0d3a9e5b0da70d3323a9f57fda6f78bf78db1b2a9da20f70e | shasum -a 256