Onder 4.4. Centrale Raad van Beroep 15 mei 2024

De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft de in hoger beroep ingebrachte medische informatie bestudeerd en daarin aanleiding gezien om de FML aan te passen. Er zijn geen aanknopingspunten om te twijfelen aan de juistheid van het medisch oordeel van de verzekeringsarts bezwaar en beroep en de voor appellant vastgestelde belastbaarheid zoals is omschreven in de FML van 20 december 2023 en het daaraan ten grondslag liggende rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep. Door de verzekeringsarts bezwaar en beroep is in het rapport van 20 december 2023 overtuigend gemotiveerd dat met de aspecifieke lage rugklachten van appellant afdoende rekening is gehouden. In de FML zijn onder andere beperkingen aangenomen voor staan, gebogen en of getordeerd actief zijn en een duurbelasting in hurken. In het rapport van 14 februari 2024 heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep voor wat betreft de knieklachten van appellant opgemerkt dat een operatief verholpen meniscusletsel op zich geen reden is tot het beperken van de kniebelasting. Bij het lichamelijk onderzoek door de verzekeringsarts bezwaar en beroep op 23 juni 2022 kon appellant goed hurken en op de hakken en tenen lopen. Daarnaast heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep vastgesteld dat in de FML dusdanige fysieke beperkingen zijn aangenomen dat de knie daarmee ook wordt ontzien. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft er voorts op gewezen dat in onderdeel 6 van de FML (werktijden) beperkingen zijn opgenomen voor werken in de nacht en onregelmatige werktijden. Verder is er voldoende hersteltijd bij een werkdag van 8 uur en 40 uur per week in werk waarbij er rekening wordt gehouden met al de beperkingen die er bij appellant aanwezig zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e3bcfbd5295f70460f49e749ac719874e8979a1a5ef216f881820ad4e644688d | shasum -a 256