Onder 1.5. Centrale Raad van Beroep 18 juni 2026

In mei 2022 heeft een herbeoordeling van appellante plaatsgevonden door een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige van het Uwv. De verzekeringsarts heeft vastgesteld dat appellante bij het verrichten van werkzaamheden beperkingen heeft en heeft die beperkingen neergelegd in een zogenoemde Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 5 mei 2022. De arbeidsdeskundige heeft op basis daarvan voor appellante functies geselecteerd en de mate van arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 32,65%. Het Uwv heeft bij besluit van 30 mei 2022 de WIA-uitkering van appellante met ingang van 31 juli 2022 beëindigd, omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Appellante en de Stichtingen hebben bezwaar gemaakt tegen het besluit van 30 mei 2022. Een verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft vastgesteld dat appellante meer beperkingen heeft dan door de verzekeringsarts is aangenomen en heeft op 7 februari 2023 een gewijzigde FML opgesteld. Een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft vervolgens geconcludeerd dat de (meeste van de) eerder geselecteerde functies niet passend zijn, heeft opnieuw functies geselecteerd en de mate van arbeidsongeschiktheid per 31 juli 2022 berekend op 44,09%. Bij besluit van 14 maart 2023 (bestreden besluit appellante) heeft het Uwv het bezwaar van appellante gegrond verklaard, de mate van arbeidsongeschiktheid per 31 juli 2022 vastgesteld op 44,09% en bepaald dat de WIA-uitkering van appellante per 31 juli 2022 wordt voortgezet. Bij besluiten van 19 december 2022 en 2 februari 2023 (bestreden besluiten Stichtingen) heeft het Uwv de bezwaren van de Stichtingen tegen het besluit van 30 mei 2022 nietontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van procesbelang.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dba40e0254c3fff18f2655a182126703b8cf93d2049dcea04557190496da9884 | shasum -a 256