Alinea 55 Gerechtshof Amsterdam 7 februari 2001

1 Het Hof stelt voorop dat het UKP ingevolge artikel 3 en artikel 17, derde lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 in verbinding met artikel 49, derde lid, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964, een fictieve vaste inrichting vormt wier winst wordt bepaald overeenkomstig goed koopmansgebruik. Belanghebbende (het hoofdhuis) heeft het UKP per ultimo 1980 gewaardeerd op marktwaarde in plaats van op kostprijs minus afschrijvingen en aldus een herwaarderingswinst geboekt. De inspecteur stelt dat deze stelselwijziging is ingegeven door streven naar incidenteel fiscaal voordeel en verder dat belanghebbende in strijd met het voorzichtigheidsbeginsel handelt door winsten in aanmerking te nemen die nog niet zijn gerealiseerd. Vaststaat dat belanghebbende tot stelselwijziging heeft besloten met het oog op invoering van het Verdrag dat de winst behaald bij vervreemding van onroerende zaken voortaan ter belastingheffing toewees aan de bronstaat. Het Hof trekt daaruit de gevolgtrekking dat de herwaardering van het UKP voortvloeide uit een stelselwijziging die is ingegeven door een louter fiscaal motief. Door het nemen van herwaarderingswinst beoogde belanghebbende heffing over de waardevermeerdering van het UKP die ingeval van vervreemding tot ultimo 1980 aan het VK toekwam te voorkomen, zodat dat gedeelte van de in de toekomst vermoedelijk te realiseren vervreemdingswinst werd onttrokken aan de heffingsbevoegdheid van Nederland. Niet is gesteld of aannemelijk geworden dat dit gedeelte op enig tijdstip in het Verenigd Koninkrijk kan worden belast.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4adb625fc41d8cb470e55627862a1f51b78dd1493c9b3b6f2d7b89712a1f3bb9 | shasum -a 256