Alinea 73 Gerechtshof Amsterdam 11 februari 2003

Anders dan belanghebbende kennelijk meent verplicht geen wettelijke bepaling het Hof de zaak naar verweerder terug te verwijzen. Op basis van artikel 8:74, vierde lid, van de Al-gemene wet bestuursrecht heeft de rechter weliswaar een terugverwijzingsbevoegd-heid, maar het Hof zal daar in de onderhavige zaak geen gebruik van maken. Aller-eerst niet omdat - indien het Hof wel zou terugverwijzen - de kans te verwaarlozen is dat verweerder in zijn nieuwe uitspraak tot een andere beslissing zou komen dan hij in de thans bestreden uitspraak heeft gedaan. Ten tweede omdat het Hof aan de hand van de ingebrachte gegevens goed in staat is om te beoordelen of de WOZ-waarden niet te hoog zijn vastgesteld en om zo nodig de WOZ-waarden zelf vast te stellen. Voorts omdat belanghebbende door niet-terug te verwijzen niet in haar processuele belangen geschaad is. Belanghebbende heeft immers haar bezwaren tegen de vastgestelde WOZ-waarden in haar beroepschrift inhoudelijk gemotiveerd, zij heeft de uitspraken van 29 juli 2002 en het verweerschrift van 17 oktober 2002 ruim voor de mondelinge behandeling van haar beroep ontvangen en zij heeft zich in de beroepsprocedure laten bijstaan door een advocaat en een makelaar. Derhalve ziet het Hof geen reden belanghebbendes verzoek om terug te verwijzen te honoreren en zal het Hof het beroep inhoudelijk behandelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be26039762672a1613b8b64c95766884b1b197c71471e4c876181c40600346c4 | shasum -a 256