Alinea 83 Gerechtshof Amsterdam 23 april 2003

4.3. Ter zitting van 6 februari 2003 heeft belanghebbende hieraan - kort samengevat en zakelijk weergegeven - het volgende toegevoegd: In feite heb ik op advies van de belastingdienst een B.V. opgericht. Op een dag ben ik naar de belastingdienst gegaan met een schoenendoos vol papieren en heb gesproken met twee heren van de belastingdienst die me hielpen met het doen van mijn aangifte. Zij hebben toen tegen mij gezegd dat ik niet handig bezig was en beter een B.V. kon oprichten. Pas na een aantal jaren heb ik dat gedaan. Of de werkzaamheden voor B destijds expliciet aan de orde zijn geweest, weet ik niet meer; het was in 1983 of zo. B ging op een gegeven moment zoveel van mij eisen, dat ik vreesde dat ik geen tijd meer zou overhouden voor andere klanten. Daarom heb ik aan de fiscus gevraagd of het een probleem zou zijn als ik tijdelijk alleen voor B zou werken. Ondanks dat de belastingdienst hierin geen risico voor het ontstaan van een dienstbetrekking zag, heb ik altijd andere dingen ernaast gedaan. Mijn vermoeden dat dit een tijd niet zou lukken, bleek onjuist te zijn. Omdat B geen redactiestatuut heeft, is de B.V. mijn enige waarborg voor journalistieke vrijheid, ook ten opzichte van B. Bij het werk dat ik voor B doe, ben ik meestal zelf eindredacteur. Alleen bij '*' en '*' is een ander dat. Verder spreek ik teksten in, schrijf ik teksten en pas ik teksten aan. Omdat ik dit het beste kan, doet de eindredacteur hier niets aan. Bovendien heeft die daar ook helemaal geen tijd voor. Verder bereid ik ter zake van interviews vragen voor, samen met anderen. Of de vragen ook gesteld worden, is helemaal afhankelijk van de loop van het interview, zodat het vaak ook voor een groot deel improviseren en inspelen op de antwoorden van de geïnterviewde is. Dat ik niet in loondienst bij B ben blijkt voorts uit het feit dat mijn loon aanzienlijk hoger ligt dan op grond van de CAO voor de omroepbranche is toegestaan. Als ik op vakantie ga moet ik zelf zorgen voor vervanging. Dit kan ook worden opgemaakt uit de overeenkomst van opdracht tussen B en de B.V. omdat daarin wordt bepaald dat de B.V. gehouden is een deskundige medewerker te leveren. Weliswaar heeft de B.V. daarvoor alleen mij, maar de B.V. kan ook iemand inhuren. Het contract is natuurlijk wel gesloten met mijn persoon in gedachten. Het is absoluut niet de bedoeling dat ik nooit meer verschijn. Als ik me wil laten vervangen, doe ik dat in overleg en ik ken vijf personen waarvan ik weet dat B ze geschikt vindt. In beginsel moet ik mijn vervangers betalen, maar dat is in de praktijk maar één keer voorgekomen. Meestal ruilen we gewoon onderling en dan geschiedt een en ander met gesloten beurzen. Omdat ik een hekel heb aan urenstaten bijhouden en wil vermijden dat, wanneer B in de toekomst minder zendtijd krijgt, ik minder werk krijg, heb ik het risico van die consequentie deels bij B neergelegd door een contract voor de duur van 10 jaar te sluiten. Enige tijd geleden dreigde er namelijk minder zendtijd te komen. De directeur van B is toen naar me toegekomen en heeft gezegd: ,,met jou willen we de oorlog winnen". Ik moest daarom veel programma's gaan presenteren voor B, waardoor ik ook kwetsbaarder werd. Het belang voor mij om niet bij B in dienstbetrekking te zijn, is met name gelegen in de omstandigheid dat er nu in de B.V. reserves kunnen worden aangehouden voor onder andere de opbouw van mijn pensioen. Ik heb er geen moeite mee als de uitspraak van dit beroep wordt gepubliceerd op de bij het Hof gebruikelijke wijze van anonimisering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c5feb9755e83f9cf237822ec4d8eba48918af06d86405cc7fef384b9dfc5b885 | shasum -a 256