Citaat | Gerechtshof Amsterdam 4 september 2003

Alinea 60 Gerechtshof Amsterdam 4 september 2003

Een alinea uit Gerechtshof Amsterdam 4 september 2003, ECLI:NL:GHAMS:2003:AL3403.

5.3. Belanghebbende meent - onder verwijzing naar de toelichting op het cassatiemiddel van de belanghebbende in BNB 2000/17 en de conclusie van de A-G bij het arrest van de Hoge Raad van 29 september 1999, nr. 33 267, BNB 2000/16 - dat van het totale salaris een evenredig deel in België is verdiend, zodat de noemer van de voorkomingsbreuk het totale aantal werkdagen moet zijn, zijnde 213. Indien iemand - aldus belanghebbende - in een jaar één maand vakantie heeft en één maand in het buitenland werkt, verdient hij niet 1/12e van zijn salaris in het buitenland, maar 1/11e. Een werkgever betaalt een arbeidsbeloning immers uitsluitend voor arbeid welke door de werknemer op de contractueel overeengekomen werkdagen wordt verricht. Dat betekent dat de arbeidsbeloning niet toe te rekenen is aan verlof, weekenddagen en feestdagen (aldus ook het Bundesfinanzhof in een uitspraak van 29 januari 1986, IR 22/85, BFHE 146, 132). Volgens belanghebbende heeft de Hoge Raad de onderhavige kwestie in BNB 1998/52 niet beslist omdat de belanghebbende in die zaak geen aanspraak had gemaakt op een noemer van minder dan 261.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/149f08be47a02b813cb12cfb75348e09297636b00db559710f729bc27a58fdda. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 149f08be47a02b813cb12cfb75348e09297636b00db559710f729bc27a58fdda, en de alinea staat in dat document op bytes 13116 tot 14251.